Promieniowanie UV szkodliwe dla Twojej skóry!

Promieniowanie UV (ultrafioletowe) to rodzaj promieniowania elektromagnetycznego, które pochodzi głównie z promieni słonecznych. Co ciekawe, stanowi ono zaledwie niewielki ułamek całkowitego promieniowania słonecznego docierającego do Ziemi. Mimo to, ma znaczący wpływ na zdrowie naszej skóry. W zależności od długości fali, promieniowanie UV dzieli się na trzy główne typy: UV-A, UV-B i UV-C. Każdy z tych typów ma inny wpływ na skórę. Jednakże, wszystkie mogą przyczynić się do jej uszkodzeń.

Przeczytaj również: Blizny atroficzne – wybrane opcje terapeutyczne

Spis treści:

Promieniowanie UV – A

Promieniowanie UV-A (długość fali: 320-400 nm) stanowi około 95% promieniowania UV docierającego do powierzchni Ziemi. Jest ono mniej energetyczne niż UV-B, ale jest obecne przez cały dzień i może przenikać przez chmury i szkło. W praktyce to oznacza, że jesteśmy na nie narażeni niemal przez cały czas. Zarówno w pomieszczeniach, jak i na zewnątrz.

UV-A przenika głębiej w warstwy skóry, sięgając skóry właściwej. Jest głównym sprawcą fotostarzenia się skóry. To promieniowanie jest sprawcą pojawianie się zmarszczek, utraty elastyczności skóry oraz występowania na niej przebarwień. Ponadto, UV-A przyczynia się do uszkodzeń DNA w komórkach skóry. To z kolei może wywołać nowotworów skóry, w tym czerniaka.

Promieniowanie UV-B i UV-C

Natomiast promieniowanie UV-B (długość fali: 280-320 nm) stanowi około 5% promieniowania UV docierającego do Ziemi. Wykazuje większą energię niż UV-A i odpowiada za wiele widocznych skutków działania słońca na skórę.

UV-B jest główną przyczyną oparzeń słonecznych, które są wynikiem uszkodzeń górnych warstw naskórka. Mimo że UV-B jest najbardziej intensywne między godziną 10:00 a 16:00, nawet krótkotrwałe narażenie na to promieniowanie bez odpowiedniej ochrony może prowadzić do uszkodzeń skóry.

Promieniowanie UV-C (długość fali: 100-280 nm) jest najbardziej energetycznym i potencjalnie najniebezpieczniejszym typem promieniowania UV. Na szczęście, niemal całe promieniowanie UV-C jest absorbowane przez warstwę ozonową atmosfery i nie dociera do powierzchni Ziemi. Dzięki skutecznej ochronie, jaką zapewnia warstwa ozonowa, promieniowanie UV-C nie stanowi bezpośredniego zagrożenia dla zdrowia ludzi na powierzchni Ziemi.

Objawy nadmiernego narażenia na promieniowanie UV

  1. Rumień. Zaczerwienienie skóry, które pojawia się w wyniku zwiększonego przepływu krwi do powierzchniowych naczyń krwionośnych skóry. Z biologicznego punktu widzenia jest to reakcja na uszkodzenie wywołane promieniowaniem UV. Rumień jest jednym z pierwszych objawów oparzenia słonecznego i może być związany z pieczeniem, bólem oraz podrażnieniem skóry. Mechanizm jego powstawania polega na rozszerzeniu naczyń krwionośnych i zwiększeniu przepływu krwi w odpowiedzi na uszkodzenia komórek wywołane przez UV-B. Rumień zazwyczaj pojawia się kilka godzin po ekspozycji na słońce i może utrzymywać się przez kilka dni.
  2. Przebarwienia i zmiany pigmentacyjne. Plamy na skórze o różnym kształcie i wielkości, które powstają w wyniku nadmiernej produkcji melaniny. Do tego rodzaju objawów zaliczyć możemy plamy starcze i plamy słoneczne – ciemne, płaskie, spowodowane silnym działaniem słońca. Ponadto, wśród tych przebarwień wyróżnić możemy również melasme. Charakteryzuje się ona symetrycznymi, ciemnobrązowymi plamami na twarzy, szczególnie na policzkach i nosie.
  3. Rozszerzone naczynka. Drobne, czerwone lub niebieskawe linie na skórze, które są wynikiem trwałego rozszerzenia naczyń krwionośnych. Promieniowanie UV osłabia ściany naczyń krwionośnych i prowadzi do ich trwałego uszkodzenia.
  4. Utrata elastyczności skóry. Kolagen i elastyna są kluczowymi składnikami tkanki łącznej, które zapewniają skórze jej strukturę i sprężystość. Jednakże, promieniowanie UV uszkadza włókna kolagenowe i elastynowe w skórze właściwe. Efektem jest wiotka i mniej elastyczna skóra.

Promieniowanie UV – ochrona

  • Kremy z filtrem przeciwsłonecznym (SPF)
  • Odzież ochronna
  • Okulary przeciwsłoneczne
  • Unikanie słońca w godzinach szczytu

Medycyna estetyczna w walce z przebarwieniami posłonecznymi

Medycyna estetyczna Poznań oferuje szeroki wachlarz metod i zabiegów, które skutecznie pomagają w redukcji zmian pigmentacyjnych, poprawiając wygląd skóry i przywracając jej równomierny koloryt.

Laseroterapia Poznań jest jedną z najbardziej skutecznych metod usuwania przebarwień posłonecznych. W zależności od typu przebarwień i głębokości zmiany stosuje się różne rodzaje laserów. Dla przykładu – lasery frakcyjne działają na zasadzie mikroperforacji skóry – stymulują procesy regeneracyjne i produkcję nowego kolagenu. Pomagają one w leczeniu melasmy i innych głębszych przebarwień.

Alternatywą dla tych metod może być kwas hialuronowy. Jego wykorzystanie polega na zaaplikowaniu go podskórnie, aby nawilżyć skórę i poprawić jej koloryt.

Podsumowanie

Promieniowanie UV ma poważne konsekwencje dla zdrowia skóry, w tym zwiększenie ryzyka nowotworów skóry, fotostarzenie, i uszkodzenia DNA. Dlatego regularna ochrona przeciwsłoneczna powinna być rutyną przez cały rok, niezależnie od pogody, ponieważ promieniowanie UV przenika przez chmury i odbija się od różnych powierzchni.